ตอนเริ่มแปลเล่ม 『他人屋のゆうれい』 คำสำคัญที่หาคำแปลอยู่นานมากคือชื่อเรื่อง อย่างคำว่า 他人屋

คำนี้ประกอบด้วยสามตัวอักษร แบ่งเป็น 他人 กับ 屋

คำว่า 他人 (ทะนิน) แปลว่า “คนอื่น” ส่วน 屋 (ยะ) คือคำต่อท้ายที่ใช้เรียกร้านหรืออาชีพ เช่น 本屋 (ร้านหนังสือ) หรือ パン屋 (ร้านขนมปัง)

พอเอามาต่อกันจะได้คำประดิษฐ์ที่ไม่มีในพจนานุกรมเล่มไหน ดังนั้นจึงเหลือคำแปลตรงตัวโดยเอาทั้งหมดมาประกอบร่างกันได้เป็น “ร้านคนอื่น” ซึ่งฟังเหมือนเราเดินเข้าผิดร้าน หรือ “ร้านคนแปลกหน้า” ฟังดูเหมือนชื่อนิยายระทึกขวัญเล็ก ๆ

หรือไม่ก็แปลทับศัพท์ไปเลยว่า “ทะนินยะ” จริง ๆ การทับศัพท์ก็เป็นอีกวิธีหนึ่ง โดยเฉพาะกรณีที่เป็นคำเฉพาะ แต่ถ้าชื่อเรื่องแปลเป็น “ผีของทะนินยะ” ความน่าสนใจจะลดลงทันที คนญี่ปุ่นยังพออนุมานความหมายได้จากตัวอักษร แต่คนไทยไม่มีทางรู้ว่า ทะนินยะหมายถึงอะไร คน สัตว์ สถานที่ หรืออะไร ถึงจะชวนให้อยากรู้แต่ก็คงไม่ถึงกับต้องอ่านทั้งเล่มเพื่อหาคำตอบขนาดนั้น

ในเนื้อเรื่อง ทะนินยะคือชื่อร้านของลุงที่รับทำทุกอย่างตามแต่ที่ใครจะจ้าง ให้ยกของก็ไปยก ให้ทำอะไรก็ทำ นี่คือความหมายจริง ๆ ของร้านนั้น และคนที่มาเคาะประตูห้อง 404 เพื่อหาร้านนี้ ก็คือ “คนอื่น” ในตึกเดียวกันที่ตัวเอกไม่เคยรู้จักมาก่อน

เมื่อรู้ดังนี้ กระบวนการถัดมาคือคิดต่อว่า ควรตั้งชื่อร้านว่าอะไรดี “ร้านรับจ้างทั่วไป” ก็ชัดเจน แต่แข็งเหมือนป้ายหน่วยงาน ไม่เหมาะกับบริบทในเรื่อง “ร้านรับจ้างสารพัด” ก็เหมาะ ความหมายถูกต้องแต่รู้สึกธรรมดา ไม่รู้สึกสนุก “ร้านรับทำทุกอย่าง” ก็ยาวเกินไป หรือจะทับศัพท์ไปเลยดีนะ

คิดไม่ตกอยู่อย่างนั้น จนตอนส่งงานแปลทั้งเล่ม สรุปว่าใช้คำว่า ทานินยะ (แก้จาก ทะนินยะ เล็กน้อย เพื่อให้ออกเสียงง่ายขึ้นเวลาอ่าน) แต่ส่งไปแล้วก็ยังรู้สึกคาใจ ว่าทำไมหาคำที่เหมาะไม่ได้สักที

จนวันนึง ก็นึกวาบขึ้นมาได้ว่า แปลว่า “ร้านสะดวกจ้าง” สิ มีร้านสะดวกซื้อ ร้านสะดวกซัก เราก็ใช้ ร้านสะดวกจ้างไปเลย ฟังคุ้นหูแต่แปลกใหม่ และตรงตามเนื้อเรื่องในต้นฉบับด้วย

แต่ส่งงานไปแล้วไง เลยรีบทักไปหา บ.ก. ว่าช่วยแก้เป็นคำนี้ได้ไหมค้าบบบบ

ดีที่หนังสือยังอยู่ในขั้นตอนของสำนักพิมพ์ เลยพอแก้ไขได้ทัน

หนังสือเล่มนี้จึงออกมาในชื่อ ห้อง 404 มีผีในร้านสะดวกจ้าง