เพซเดียวกัน

เช้าที่อากาศเย็นกำลังดี ผมตื่นมาวิ่งแถวโรงแรม ถ้าที่ไทยอากาศเย็นแบบนี้นี่สวรรค์ชัด ๆ

วิ่งวนไปเรื่อยจนเจอสวนสาธารณะเล็ก ๆ อยู่ดี ๆ มีลุงวิ่งประกบแล้วพูดภาษาไต้หวันใส่รัว ๆ เหมือนรู้จักกันมานาน บอกลุงใจเย้นนน ผมไม่ใช่คนไต้หวานนน

เท่าที่คุย ลุงแกออกกำลังกายทุกวัน วิ่งสลับกับเล่นกีฬาอะไรสักอย่างฟังไม่เข้าใจ เอ๊ ดูแข็งแรงดี ถามแกอายุเท่าไหร่ ลุงยิ้มสีหน้าภูมิใจบอก 76

โห ลุงแม่งอย่างฟิต

ไม่รู้ใครประคองใคร แต่วิ่งเพซเดียวกันอยู่ 3-4 กิโล ระหว่างวิ่งแกก็ทักคนไปเรื่อย (เหมือนพูดว่า ห่าวจ้า คงแปลว่าอรุณสวัสดิ์)

บริเวณนั้นเป็นลู่เล็ก ๆ ในสวนสาธารณะขงจื้อติดโรงเรียนประถม มีคนสูงอายุมาออกกำลังกายประมาณสิบกว่าคน บางคนเดิน บางคนวิ่ง บางกลุ่มรวมตัวกันกายบริหาร ตามถนนมีคนวิ่งผ่านบ้างประปราย ดูแล้วเป็นเมืองที่เอื้อให้คนออกกำลังกายดี

จากนั้นแกแยกไปดื่มน้ำ และเดินต่อกับป้าอีกคน

ถึงจะไม่รู้จักกันแต่เห็นคนแก่แข็งแรงมีชีวิตชีวาแล้วมีความสุขดี